Regional Integration in the Middle East and North Africa
چکیده فارسی
این کتاب نوشته دکتر طارق اومازان، به تحلیل و ارزیابی جامع توافقنامه تجارت آزاد آگادیر (شامل کشورهای مراکش، تونس، مصر و اردن) میپردازد [۱، ۱۰، ۲۸]. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر این توافقنامه بر ادغام اقتصادی، همکاریهای سیاسی و تقویت صلح میان کشورهای عضو بر پایه «نظریه صلح نهادی تجاری» (CIP) است [۲۹، ۳۱]. نویسنده با استفاده از دادههای آماری دهههای اخیر، نشان میدهد که اگرچه حجم تجارت میان اعضا (بهویژه برای مصر) افزایش یافته است، اما این مبادلات در مقایسه با کل تجارت جهانی آنها همچنان حاشیهای باقی مانده است [۱۱۷، ۱۳۳، ۱۳۸]. همچنین کتاب فراتر از اقتصاد، اثرات سیاسی را نیز بررسی کرده و به این نتیجه میرسد که عضویت در آگادیر سطح اعتماد را برای همکاری در مأموریتهای صلحبانی سازمان ملل افزایش داده، اما هنوز به همکاریهای نظامی مشترک گسترده منجر نشده است [۳۸، ۳۹، ۱۷۲]. این اثر رویکردهای «درگیریمحور» سنتی به منطقه را به چالش کشیده و بر اهمیت همکاریهای جنوب-جنوب تأکید میکند [۳۲، ۸۶، ۱۷۸].
English Summary
The book "Regional Integration in the Middle East and North Africa: The Agadir Agreement and the Political Economy of Trade and Peace," authored by Dr. Tarik Oumazzane, evaluates the impact of the Agadir Agreement (signed by Morocco, Tunisia, Egypt, and Jordan) on regional stability. Grounded in Commercial Institutional Peace (CIP) theory, the research examines two main hypotheses: that trade liberalisation deepens economic interdependence and that this interdependence fosters political cooperation and peace. Through a detailed analysis of trade data and political variables from 1990 to 2016, the author finds that while trade volumes between members have increased significantly, they remain marginal in the context of their total global trade. Politically, the book highlights a positive correlation between the agreement and increased cooperation in UN peacekeeping missions, suggesting that while economic integration is incomplete, the agreement has successfully enhanced diplomatic trust among these MENA states.