Islamization of Knowledge General Principles and Work Plan
چکیده فارسی
اسلامیسازی معرفت: اصول کلی و برنامه عمل اثر دکتر اسماعیل راجی الفاروقی و دکتر عبدالحمید ابوسلیمان از آثار بنیادین در حوزه اندیشه اسلامی معاصر است که چارچوب نظری و اجرایی پروژه «اسلامیسازی معرفت» را تبیین میکند. نویسندگان با این فرض آغاز میکنند که بحران فکری و تمدنی جهان اسلام تا حد زیادی ناشی از جدایی میان علوم جدید و جهانبینی اسلامی است. آنان معتقدند نظامهای آموزشی کشورهای اسلامی، تحت تأثیر الگوهای غربی، از پیوند میان دانش، ارزشهای دینی و اهداف تمدنی فاصله گرفتهاند.
کتاب ضمن نقد دوگانگی میان علوم دینی و علوم جدید، بر ضرورت بازسازی تمامی شاخههای علوم انسانی و اجتماعی بر مبنای توحید، اخلاق اسلامی و مقاصد شریعت تأکید میکند. نویسندگان، اسلامیسازی معرفت را نه به معنای نفی دستاوردهای علمی غرب، بلکه به منزله ارزیابی انتقادی، پالایش و تلفیق آنها با مبانی معرفتی اسلام میدانند. در این راستا، برنامهای عملی شامل گردآوری میراث اسلامی، تسلط بر علوم معاصر، تحلیل انتقادی هر دو حوزه، تولید دانش جدید و تدوین کتابهای درسی متناسب با جهانبینی اسلامی ارائه میشود.
این اثر از مهمترین متون نظری مؤسسه بینالمللی اندیشه اسلامی (IIIT) به شمار میرود و تأثیر قابل توجهی بر مباحث فلسفه علم، آموزش عالی، مطالعات اسلامی و بازنگری در برنامههای آموزشی کشورهای اسلامی داشته است. این کتاب برای پژوهشگران علوم انسانی، فلسفه علم، تعلیم و تربیت و مطالعات تمدنی منبعی ارزشمند محسوب میشود.
English Abstract
Islamization of Knowledge: General Principles and Work Plan, by Dr. Ismail Raji al-Faruqi and Dr. Abdul Hamid Abu Sulayman, is a foundational work in contemporary Islamic thought that presents both the theoretical foundations and the practical framework for the project of Islamizing knowledge. The authors argue that the intellectual and civilizational crisis of the Muslim world largely stems from the separation between modern academic disciplines and the Islamic worldview. They contend that educational systems in many Muslim societies have adopted Western paradigms that disconnect knowledge from faith, ethics, and the broader objectives of Islamic civilization.
The book critiques the division between religious and secular sciences and advocates the reconstruction of the humanities and social sciences upon the principles of Tawhid (the unity of God), Islamic ethics, and the objectives of Shariah. Rather than rejecting modern scientific achievements, the authors propose a critical evaluation, refinement, and integration of contemporary knowledge within an Islamic epistemological framework.
To achieve this goal, the book outlines a comprehensive work plan that includes mastering both the Islamic intellectual heritage and modern disciplines, critically assessing each tradition, synthesizing their strengths, producing new bodies of knowledge, and developing educational curricula consistent with an Islamic worldview. As one of the seminal publications of the International Institute of Islamic Thought (IIIT), this work has significantly influenced debates on Islamic education, philosophy of science, curriculum development, and the renewal of intellectual traditions in the Muslim world. It remains an essential reference for scholars of Islamic studies, education, and the humanities.